X
تبلیغات
رایتل







شعر های من

شراب تلخ می خواهم کشم بر سر روم تا اوج به دریا دل زنم شاید کشد ما را به خود این موج

می سرودم سال ها من  

                             شعرهایم را برایت 

روز و شب ها را به فکرت 

                              با خیالت 

                                     با امید دیدن تو  

                                                    گیره می کردم به هم 

با امیدی زنده بودم 

            شعرهایم را سرودم 

                       خستگی هایم ندیدم 

                                 سینه ام را من دریدم 

                                             قلب خود بیرون کشیدم 

                                                         عشق سوران تو دیدم 

لحظه ها را می شمردم 

                    فکر این دوران نبودم 

                                فکر این هجران نبودم 

فکر می کردم همیشه  

                   با تو می باشم من اینجا  

خرده می گیرند بر من 

                     این رفیقان  

                     این عزیزان 

                        من چرا دیگر ندارم 

                                 طبع شعر و شاعری را 

می کنندم بس ملامت 

              چون نمی دانند که عادت 

                                   کرده بودم من به تو  

کس نمی گوید چرا ؟  

                 این ملامت ها به تو 

با خودم خلوت نمودم 

               قصه می گویم به خود  

                                       خواب شاید 

                                                 بلکه آید 

                                                     شاید این شاید نشاید.  ((آراز))

نوشته شده در پنج‌شنبه 16 آبان 1387ساعت 23:11 توسط م.ن آراز| 7 نظر|

Design By : Mihantheme